Voeding ontmaskerd: wat het etiket je niet vertelt

De woorden op de voorkant

De regels voor productnamen zijn strenger dan veel mensen denken, en je leest ze makkelijk verkeerd. In de EU hoeft voer "met kip" maar 4% kip te bevatten. Voor "kipsmaak" geldt nog minder. Heet een product gewoon "Kip", dan moet er een veel groter deel kip in zitten.

Water verbergt de echte getallen

Natvoer bestaat voor zo'n 80% uit water, brokken voor zo'n 10%. Dus 8% eiwit op een blik en 25% op een zak brokken zeggen niets, tot je ze zonder het water vergelijkt. Daarom toont PurePaw het vochtgehalte naast vlees en vulmiddelen.

De volgorde van ingrediënten

Ingrediënten staan op volgorde van gewicht vóór het koken. Vers vlees bevat veel water. "Kip" kan dus bovenaan staan, terwijl granen die apart genoemd worden, zoals tarwe, maïs en rijst, samen een groter deel van het voer vormen.

Toevoegingen om twee keer naar te kijken

De meeste toevoegingen zijn onschuldig en veel zijn nodig: tijdens het verhitten gaan vitamines verloren, dus worden vitamines en mineralen weer toegevoegd. Dat is normaal. Een paar verdienen wel een tweede blik:

• BHA, een synthetisch conserveermiddel dat het IARC indeelt als "mogelijk kankerverwekkend voor mensen" (groep 2B). In veel landen is het binnen vaste grenzen toegestaan.
• Kunstmatige kleurstoffen. Die zijn er voor het baasje: je dier maakt de kleur van het voer niets uit.
• Toegevoegde suikers, zoals karamel of sucrose, in sommige snacks en natvoer.

Dat betekent niet dat al het voer uit de winkel slecht is

Er is genoeg goed samengesteld en goed getest voer te koop. Het gaat er niet om bang te zijn voor de zak, maar om hem te lezen: een benoemd eiwit, een duidelijke vermelding "volledig", eerlijk vochtgehalte en zo min mogelijk overbodige toevoegingen.